Ποιος είναι πραγματικά ο πρωταγωνιστής ενός endless runner;

Στα περισσότερα endless runner, ο πρωταγωνιστής τρέχει μακριά από κάτι -έναν κίνδυνο, μια καταστροφή, έναν εχθρό. Η υπόθεση είναι πάντα η ίδια: εσύ είσαι το θύμα που προσπαθεί να επιβιώσει. Το Zombie Tsunami αναποδογυρίζει αυτή την υπόθεση με τρόπο τόσο απλό που περνά σχεδόν απαρατήρητος: εσύ είσαι η καταστροφή.

Η οπτική γωνία αλλάζει τα πάντα

Όταν παίζεις την απειλή αντί για το θύμα, κάθε μηχανική αλλάζει νόημα. Το να προσπερνάς ανθρώπους δεν είναι πια απόδραση -είναι κατάκτηση. Το να μεγαλώνεις δεν είναι πρόοδος προς τη σωτηρία -είναι πρόοδος προς την ολοκληρωτική κατάκτηση. Η μηχανική παραμένει runner, αλλά το νόημά της αντιστρέφεται εντελώς.

Γιατί το χιούμορ είναι απαραίτητο εδώ

Αν το Zombie Tsunami έπαιρνε στα σοβαρά αυτή την αντιστροφή, θα ήταν δυσάρεστο παιχνίδι. Το σλάπστικ χιούμορ -τα ελικόπτερα που αποτυγχάνουν κωμικά, οι άνθρωποι που τρέχουν με υπερβολικές κινήσεις- λειτουργεί ως ασφαλιστική βαλβίδα, επιτρέποντάς σου να απολαύσεις τον ρόλο του «κακού» χωρίς ενοχές.

Τι μας λέει αυτό για το είδος

Το endless runner θεωρείται συχνά το πιο περιορισμένο είδος σε αφηγηματικές δυνατότητες -αυτόματη κίνηση, ένα κουμπί, τίποτα άλλο. Το Zombie Tsunami δείχνει ότι ακόμα και μέσα σε αυτούς τους περιορισμούς, μια απλή αλλαγή οπτικής γωνίας αρκεί για να δώσει σε ένα γνωστό σχήμα εντελώς νέα ταυτότητα.